یادم تو را فراموش

جاده ها
بنگرید

پای آبله
جان بی توان

باور نمی کنید
اما می رسم

و باران به استقبالم می آید،

من پرنده ای هستم

که این همه راه را
به حرمت چشم به راهی هایش

بی بال آمدم.

م.س.خ

& نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم شهریور 1387ساعت 15:12 |

مستانه

من همچنان به خيال خويش زندگي مي كردم پايم كه لغزيد
سرم كه ساييده شد به زمين
عشق تو بازم آورد

نوشته هاي پيشين

درخت
م س خ
افسوس
ش ع ر
دو روز
دست ها
معراج
آغاز
روز من، شب من
خلاء
اين روزها
آن روز كه من باريدم از سر عشق
یاد
دیدار
گلدان
میان یک روز
بی قراری
گل بهار
یک شب
یک صبح
درد ستاره
بهار انتظار
حضور
رها
نامه
پیاده
تکرار
خانه
صدای عشق می دهیم و درد
آسمان
م.س.ت انه
کوچه
فاصله ها
دیوار
یاد باد
از خاموشي 2
پاييز
شهر مرده
تابستان
سايه ها
فراق
روزگار ما
بهاري ديگر
آن روز
ملال
فقدان فردا
هيچ،پوچ
در پي اسارت ديوار ها
امتداد ناخن های کریه اش
مانا شب اندوه
خدا مي آيد،از همين نزديكي
سكون بي سكوت
عبور
گذرگاه ابدي
بي سر و پا
يك روز ماسيده ولي بي ابهام
خيلي دور- خيلي نزديك
از خاموشي 1
آرزوهاي بي سر
حصار لعنتي
تار و پود خانه رنگ فرياد گرفت
مردي يخ زده
من؛بي من
حقيقتي كه به خاكستر مي ماند
در مرگ نياز

TEMPLATED BY: MarGe NiaZ